آیا فکر می کنید که روزه، تنها نخوردن و نیاشامیدن است؟ اما چیزی بالاتر از کم خوردن است؛ که باید به دنبال آن باشید.

ماه مبارک رمضان ماه «راز و نیاز» است؛ امّا گاهی راز از ربّ است و اظهار نیاز از عبد است. خوب، اگر راز از ربّ است، در اینجا این بحث مطرح می‌شود که باید حُجُبی که در ارتباط با باطن است هم برطرف شود. اما حجابی از ناحیه ربّ نیست. حجاب از ناحیه عبد است و باید این حجاب را برطرف کند. اما این حجاب‌ها و موانع با چه مقامی از مقام‌های معنویه بر طرف می‌شود؟

«مقام رضا»، ثمره نهایی روزه
در حدیث معراج داریم که پیغمبر اکرم(ص) وقتی به معراج رفت، در آنجا خطاب شد «یَا أحْمَدُ هَلْ تَعْلَمُ مَا مِیرَاثُ الصَّومِ»؛ ای احمد، می‌دانی روزه چه اثری در پی دارد و چه چیزی به ارث می‌گذارد؟ «قَالَ: لَا. ثُمَّ قَالَ: مِیرَاثُ الصَّومِ قِلَّةُ الْأکْلِ وَ قِلَّةُ الْکَلَامِ وَ مِیرَاثُ الصَّمْتِ أنَّهَا تُورِثُ الْحِکْمَةَ وَ هِیَ تُورِثُ الْمَعْرِفَةَ وَ تُورِثُ الْمَعْرِفَةُ الیَقِینَ فَإذَا اسْتَیْقَنَ الْعَبْدُ لَا یُبَالِی کَیْفَ أصْبَحَ بِعُسْرٍ أمْ بِیُسْرٍ فَهَذَا مَقَامُ الرَّاضِینَ»؛ روزه دو اثر دارد؛ یکی اثر ظاهری است که همان کم خوردن است و دومی که بالاتر است، کم صحبت کردن و سکوت است که ما به آن «صومِ صمت» می‌گوییم. اگر جلوی زبانت را بگیری و مراعات زبانی داشته باشی، این موجب می‌شود که حکمت پیدا کنی. آن وقت میراث حکمت، معرفت است و معرفت هم یقین را از خود به ارث می‌گذارد و ثمره یقین هم «مقام رضا» است و این همان مقامی است که با آن می‌توانی حجاب‌ها را برطرف کنی.

روزه ای برای همه؛ حتی ناتوان ها و پیرها
من به آن کسانی که از نظر شرعی معذورند و نمی‌توانند روزه بگیرند و غصه می‌خورند که من محروم شدم از برکات صوم و ماه مبارک رمضان، می‌خواهم بگویم که این دیدگاه و نگرش تو یک نگرش مادی است. شما خیال کرده‌اید که روزه، نخوردن و نیاشامیدن است؟ برای تو هم روزه وجود دارد. آنچه بالاتر از «قلّت اکل» و کم خوردن است؛ آن چیست؟ جلوی زبانت را بگیر؛ یک ماه رمضان، از اول تا آخر غیبت نکن، دروغ نگو، تهمت نزن، ایذاء مومن نکن، برو جلوی آفات زبانت را بگیر؛ روزه اینجا هم هست. میراث الصوم این است. بله، اگر صحت مزاج داری و عذر شرعی نداری، قلّت اکل هم در کنارش هست تا درد و اِلم گرسنگی و تشنگی را بچشی که آن هم آثاری دارد.

«روزه شکمی» و «روزه معنوی»
در روایات داریم که فردی خدمت پیغمبر اکرم(ص) آمد و گفت: «من روزه هستم.» حضرت به او فرمود: «استفراغ کن!» دید همین‌طور دارد تکه‌تکه گوشت از حلقش بیرون می‌آید. پرسید: «این چیست؟» حضرت فرمود: «غیبت کرده ای! این روزه نیست.» روایت می‌خواهد همین را بگوید که من اشاره کردم. این اصلاً روزه نیست. روزه شکمی هست، ولی روزه معنوی نیست.
«صمت» اصلاً حرف نزدن نیست!
پیغمبر اکرم(ص) فرمود «وَ مِیرَاثُ الصَّمْتِ أنَّهَا تُورِثُ الْحِکْمَةَ»؛ یعنی میراث سکوت، حکمت است. پس معلوم می‌شود منظور از این «صوم صمت» که در روایات هست، «حرف نزدنِ» مطلق نیست، بلکه مراد همان «قلّت کلام» و پرهیز از بیهوده‌گویی است. اتفاقاً بعضی جاها باید حرف بزنی؛ با خدا باید حرف بزنی؛ باید دعا بخوانی. نه اینکه هر چیزی که از دهانت بیرون بیاید را بگویی. آن چیزی که برای تو حُجُب را برطرف می‌کند و تو را به «مقام رضا» می‌رساند، آن را مراقبت کن.

روزه یکی از مهمترین عباداتی است که خداوند برای بندگانش واجب فرموده است.

بتاریخ پیدایش روزه و چگونگی تشریع آن در دین اسلام، موضوعی است که در سال روز واجب شدن روزه ماه رمضان در سال دوم هجری قمری به آن می پردازیم.

قدمت روزه در تاریخ زندگی بشر
می‌توان تاریخ تولد روزه را از زمان آدم ابوالبشر معرفی کرد. اگرچه در چگونگی و نحوه وجوب روزه اختلافاتی وجود داشته ولی اصل این عبادت بزرگ از همان ابتدا تا کنون، ثابت بوده است. روزه، عبادت دیرینى است که پیدایش آن را مى توان با حضور آدم (ع) در زمین و پس از خروج وى از بهشت، مقرون دانست .روایت ها و احادیث مختلف که در ادامه آنها را مرور می کنیم به قدمت روزه و چگونگی آن در میان ملت های مختلف پرداخته است.

- مفسر معروف، علامه طبرسى مى نویسد: «روزه در میان انبیاء و امت آنان، از زمان آدم تا کنون مورد توجه بوده است. امیرالمومنین(ع) مى فرماید: روزه، عبادت قدیمى است که خداوند هیچ امتى را از آن معاف نکرده است. در آیات قرآن نیز می خوانیم: اى کسانى که ایمان آورده اید! روزه بر شما واجب شد همان گونه که بر پیشینیان مقرر شده بود.»

- امام باقر(ع) در این باره فرمود: «همواره در ماه رمضان، روزه واجب بود و این وجوب فقط براى انبیاء مقرر و براى امت آنان در غیر رمضان، روزه واجب بوده، ولى امت محمد (ص) مورد لطف ویژه خدا واقع گشته از این حیث در ردیف انبیا قرار گرفتند. »
- مردى از ابن عباس، از مفسرین برجسته قرآن از چگونگى روزه انسان هاى برگزیده تاریخ، سوال کرد. ابن عباس در پاسخ گفت: «پیامبر اکرم (ص) فرمود: برترین روزه، روزه داشتن برادرم داود پیامبر است، که در طول سال همیشه یک روز را روزه مى داشت و یک روز را افطار مى کرد. سلیمان نیز در هر ماه، سه روز اول ماه و سه روز وسط و سه روز آخر آن را روزه دار بود، عیسى، همواره روزه دار بود و مریم نیز همیشه دو روز را روزه و دو روز را افطار مى کرد.»

- پیامبر اسلام (ص ) نیز در هر ماه اول، وسط و آخر آن را روزه مى گرفت و مى فرمود: این همیشه روزه دارى است. 
- حضرت مریم وقتى که عیسى را به دنیا آورد، به او گفتند: اى مریم ! مادرت که آدم درستى بود، چطور شد که بدون شوهر، فرزند آوردى ؟ مریم به فرزند خود اشاره کرد و گفت : تو بر پاکدامنى من گواه بده. عیسى(ع) به امر خدا به زبان آمد و از پاکدامنى مادرش خبر داد. وقتى که به مریم گفتند چرا خودت حرف نمى زنى و از بچه استمداد مى کنى، پاسخ داد: من نذر کردم که روزه دار باشم و با هیچ کس صحبت نکنم و باید در امساک و سکوت حکیمانه باشم. این سخن نشان مى دهد که در زمان حضرت مریم امساک از سخن نیز مرسوم بوده است.

- موسى کلیم الله در مناجات خود راز برترى امت محمد(ص) بر سایر امت ها را جویا شد. ندا رسید که امت محمد(ص) به خاطر ده خصلت، از جمله روزه دارى در ماه مبارک رمضان، بر امت هاى دیگر برترى دارند. موسی همچنین پرسید: آیا کسى را همانند من گرامى داشته اى؟ ندا رسید: من بندگانى در آخر زمان دوران خاتمیت دارم که آنان را از طریق ماه رمضان گرامى داشتم.

به طور کلی در تمام اوقات در میان هر طائفه و هر ملت و مذهب، در موقع ورود اندوه و زحمت غیر مترقبه، روزه معمول بوده است. قوم یهود غالباً در موقعى که فرصت یافته می خواستند اظهار عجز و تواضع در حضور خدا نمایند، روزه گرفتند، تا گناهان خود را اعتراف نموده، به واسطه روزه و توبه، رضاى خداوند را به دست آورند. با بررسی های بیشتر می توان نتیجه گرفت روزه در امت هاى گذشته نیز وجود داشت اما در غیر ماه رمضان، و تنها انبیاء در ماه رمضان روزه مى گرفتند.

در آیۀ شریفۀ: «کُتِبَ عَلَیْکُمُ الصِّیامُ کَما کُتِبَ عَلَى الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکُمْ»؛اى افرادى که ایمان آورده‏اید! روزه بر شما نوشته شده، همان‏گونه که بر کسانى که قبل از شما بودند نوشته شد تا پرهیزکار شوید؛ اشاره به این داردکه امت هاى گذشته داراى آئین و دین بوده اند. البته‏ نه همه آنها، و قرآن کریم معین نکرده که این امت ها کدام هستند، اما امت هاى نامبرده اهل ملت و دین بوده‏اند که روزه داشته‏اند، و از تورات و انجیل موجود در دست یهود و نصارا هیچ دلیلى که دلالت کند بر وجوب روزه بر این دو ملت دیده نمى‏شود، تنها در این دو کتاب فرازهایى است که روزه را مدح مى‏کند، و آن را عظیم مى‏شمارد. اما خود یهود و نصارا را مى‏بینیم که تا عصر حاضر در سال چند روز به اشکالى مختلف روزه مى‏گیرند، یا از خوردن گوشت و یا از شیر و یا از مطلق خوردن و نوشیدن خوددارى مى‏کنند.

همچنین در غیر قرآن مسئله روزه از اقوام بى دین نیز نقل شده است، همچنان که از مصریان قدیم و یونانیان و رومیان قدیم و حتى وثنى‏هاى هندى تا به امروز نقل شده است که هر یک براى خود روزه‏اى داشته و دارند، بلکه مى‏توان گفت عبادت و وسیله تقرب بودن روزه از امورى است که فطرت آدمى به آن حکم مى‏کند.

واجب شدن روزه در اسلام 
در سال دوم هجرت واجب شدن روزه به مسلمانان ابلاغ شد. گرچه مسلمانان مى دانستند که روزه، مورد توجه رسول خداست ؛ زیرا آن حضرت در برخى اوقات روزه مى گرفت.
- مرحوم طبرسى در تفسیر مجمع البیان مى نویسد: «در اسلام، در سال دوم هجرت واجب شد و داراى شرایطی بود که بعدا از سوى پروردگار متعال مورد تخفیف قرار گرفته و از مدار وجوب خارج شد.»
- صاحب مجمع البیان در ذیل آیه 189 سوره بقره مى نویسد: «در آغاز، روزه براى پیران و کسانى که طاقت روزه دارى را ندارند مقرر بوده است که بعدا نسخ گردید. »
- در کتاب تفسیر الصافى ذیل آیه فمن کان منکم مریضا آمده است که : «در امم پیشین، بر خلاف امت اسلام روزه براى مسافران نیز مقرر بوده است .»

سکته گوش اصطلاحی است که چندان برای ما آشنا نیست و اطلاعات چندانی هم از آن نداریم. پزشکان می‌گویند از هر 5000 نفر یک نفر به این بیماری گرفتار می‌شود، اما سکته گوش چگونه بیماری‌ای است؟ آیا واقعا اتفاقی که در سکته‌های قلبی یا مغزی برای عضو رخ می‌دهد، اینجا هم بــــا همان شکل و مـــکانیسم است؟ دکتر ابراهیم رزم پا، فوق‌تخصص جراحی سر و گردن و دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران در‌این‌باره توضیح می‌دهد.

آیا این اصطلاح یعنی سکته گوش درست است و واقعا قسمتی از گوش دچار سکته می‌شود؟
سکته گوش یک آسیب ناگهانی است که فرد به طور ناگهانی شنوایی خود را به طور کامل یا ناقص از دست می‌دهد. این مکانیسم، مانند سکته قلبی یا مغزی است و خونرسانی به دلایل نامشخصی قطع شده و اکسیژن به بافت نمی‌رسد و در نتیجه بافت نابودشده و عملکرد خود را ازدست می‌دهد. در این بیماری به گوش داخلی آسیب وارد شده و سلول‌های مژکدار داخل حلزون گوش به سبب کمبود اکسیژن تخریب می‌شوند.

یعنی کمبود اکسیژن عامل اصلی سکته گوش است؟
نه چنین نیست. سکته گوش انواع گوناگون دارد و عوامل متعددی در آن دخیلند. به طور کلی کاهش شنوایی یا از دست دادن کامل آن فقط به علت کاهش اکسیژن نیست و اگر از نظر آسیب‌شناسی بخواهیم موضوع را بررسی کنیم، بحث گسترده‌تری لازم است.

عوامل ویروسی مانند اوریون، ضربه به گوش، شکسته‌شدن دیوار صوتی، مصرف برخی دارو‌ها بخصوص خانواده آمینوگلیکوزیدها، عفونت‌های مزمن گوش، تومور‌ها و اختلالات متابولیک و هورمونی در بروز بیماری نقش بسزایی دارند. وقتی چنین اتفاقی برای بیمار رخ می‌دهد، یافتن علت اصلی چندان آسان نیست، اما مطالعات نشان داده یک عامل، اشکالاتی را در سیستم ایمنی بدن ایجاد می‌کند؛ یعنی شرایط داخلی بدن به هم می‌خورد و با یک محرک مانند استرس، کری ناگهانی پدید می‌آید.

شما به شکسته‌شدن دیوار صوتی یا ضربه به گوش اشاره کردید. مگر در این موارد پرده گوش آسیب نمی‌بیند؟
نه در بسیاری از ضربات و کری‌های ناشی از آن ما هیچ پارگی و تغییری را در گوش مشاهده نمی‌کنیم و آسیب وارده به همان مژک‌های داخل حلزون است.

آیا علامتی وجود دارد که بیمار متوجه تغییر در گوش خود شده و بسرعت به پزشک مراجعه کند؟
مهم‌ترین نشانه، وز وز گوش و سنگین‌شدن آن است. این نشانه برای همه بیماران باید هشداردهنده باشد و هر چه سریع‌تر به پزشک مراجعه کنند. سرگیجه و نبود تعادل هم ممکن است وجود داشته باشد ولی همیشه این علامت‌ها نیستند و گاهی فرد در سلامت کامل بوده و به طور اتفاقی شنوایی‌اش کاهش می‌یابد یا از بین می‌رود. البته روند تدریجی این بیماری اغلب سه روز طول می‌کشد، بخصوص در کسانی که دچار ترومای گوش شده باشند.

کری موقت است یا دائم؟
نمی‌توان براحتی قضاوت کرد. بیمارانی که سریع و در همان مراحل اولیه به ما مراجعه می‌کنند شانس بهبودشان بالاتر است و تقریبا می‌توان گفت نیمی از بیماران به طور نسبی درمان می‌شوند. ولی در یک چهارم بیماران درمان موثر واقع نمی‌شود و کری تا آخر عمر باقی می‌ماند.

درمان کری جراحی است یا دارویی؟
درمان به صورت دارویی و درمان رایج، کورتون با دوز بالاست. همان‌طور که گفته شد مهم‌ترین عامل اتوایمون است و به دلیل نامشخصی سیستم ایمنی ضعیف و دستخوش تغییرات شده است. کورتون بیماری را کنترل می‌کند یا بهبود می‌بخشد، اما شرایط استرس‌زا مانند استرس ناشی از جراحی، استرس‌های ناشی از تغییر مکان، فشار‌های سنگین و مصرف بعضی دارو‌ها باید برطرف شود.

ثابت‌شده که استرس سیستم ایمنی را تضعیف می‌کند. با برداشتن عامل استرس‌زا، شرایط تا حدود زیادی بهتر می‌شود. عامل بسیار مهم دیگر، مصرف برخی دارو‌ها یا بیماری‌های کنترل نشده است. گاهی در برخی از بیماران که مبتلا به کم‌کاری تیروئید هستند نیز کری ناگهانی پدید می‌آید؛ ولی با مصرف دارو و اصلاح بیماری کم‌کاری تیروئید، شنوایی به حالت اول خود برمی‌گردد.

اگر فرض کنیم علت ناشناخته است و بیمار ناشنوایی خود را کاملا یا به مقدار زیادی از دست داده و دارو درمانی هم جوابگو نبوده است. تجویز سمعک می‌تواند موثر واقع شود؟
دو نوع کری وجود دارد؛ کری انتقالی ـ هدایتی و کری حسی‌ ـ عصبی. برای آن بیمارانی که دچار ناشنوایی انتقالی شده‌اند، سمعک تجویز می‌شود که صدا را تقویت می‌کند. در سکته گوش، کری از نوع حسی ـ عصبی است و مژک‌های داخل حلزون آسیب دیده‌اند. بنابراین تجویز سمعک برای این بیماران بیهوده است و مشکل را برطرف نمی‌کند. برای بیمارانی که کاهش شنوایی نوع حسی ـ عصبی دارند درمان مناسب، کاشت حلزون است.

لطفا درباره کاشت حلزون بیشتر توضیح دهید؟
کاشت حلزون توسط هر متخصص گوش، حلق و بینی انجام نمی‌شود. این جراحی در مکان‌های خاص و توسط متخصصان دوره دیده در این زمینه و به همراه تیم پزشکی مجرب صورت می‌گیرد. کاشت حلزون، جاگذاری الکترود داخل حلزون گوش است.

دستگاه به طور مستقیم عصب شنوایی را تحریک می‌کند و به فرد ناشنوا این امکان را می‌دهد تا اصوات را دریافت کند. اصوات دریافت شده به سیگنال‌های الکتریکی تبدیل شده و امواج به عصب شنوایی فرستاده می‌شود. مرحله اصلی بعد از عمل جراحی است یعنی یک دوره طولانی‌مدت بازتوانی و تمرینات بعد از جراحی، تا بتوان شنوایی را به بیمار باز گرداند.

درصد موفقیت چقدر است و چه کسانی گزینه خوبی برای عمل جراحی کاشت حلزون هستند؟
هر چه جلوتر می‌رویم، موفقیت بیشتری از لحاظ علمی و تکنیکی کسب می‌کنیم. موفقیت فقط به جراح وابسته نیست و مراحل توانبخشی نیز نقش زیادی در بهبود بیماران دارد. ولی گزینه‌‌های مناسب کسانی هستند که از قبل شنوایی داشته و با اصوات آشنا هستند. بیماران و کودکانی که کر مادرزادند، به مراتب مشکلات بیشتری دارند و کار کردن با این بیماران بسیار دشوار است.

هزینه جراحی کاشت حلزون چقدر است؟ آیا برای همه مقدور است از این روش درمانی استفاده کنند؟
متاسفانه هزینه الکترودها بسیار بالاست و بیشتر بیمارانی که دچار این مشکل هستند، افراد بی‌بضاعت جامعه‌اند و با مراجعه به مراکز درمانی و اطلاع از هزینه هنگفت از ادامه درمان منصرف می‌شوند.

منبع:jamejamonline.ir

پرده گوش در انتهای کانال گوش قرار دارد و گوش میانی را از گوش خارجی جدا می کند. پرده گوش به دلایل متعددی ممکن است آسیب ببیند و پاره شود. آسیب پرده گوش، عوارض متعددی از جمله کم‌شنوایی، سرگیجه، عفونت گوش میانی و ترشحاتی از گوش میانی را به دنبال دارد.

طی عمل جراحی تیمپانوپلاستی (tympanoplasty)، پرده گوش یا استخوانچه های کوچک گوش میانی که آسیب دیده اند، ترمیم می شوند.

روش های انجام تمپانوپلاستی یا عمل ترمیم پرده گوش
برای انجام این عمل، فردی را که پرده گوش او آسیب دیده است، وارد اتاق عمل می کنند و او را تحت بی‌حسی موضعی و یا بیهوشی کامل (بسته به تشخیص پزشک متخصص و یا شرایط بیمار) قرار می دهند.

پزشک متخصص برای دسترسی به پارگی پرده گوش، برشی را در داخل کانال گوش ایجاد می کند.

اگر جراح نتواند به این روش به سوراخ ایجاد شده در پرده گوش دسترسی پیدا کند، برش کوچکی در پشت گوش فرد ایجاد می کند و بافت مشخصی را از آن برمی دارد و بر روی پارگی پرده، پیوند می زند.

اگر جای زخم روی بافت باقی بماند، پزشک متخصص قبل از ترمیم پرده گوش، آن را با لیزر از بین می برد و از بخیه برای ترمیم برش استفاده می کند.

ملاحظات بعد از عمل تمپانوپلاستی
بعد از انجام عمل تمپانوپلاستی، فرد ممکن است برای مدت چند روز ترشحاتی از گوش داشته باشد و خونریزی خفیفی را از مجرای گوش خود تجربه کند. این موارد طبیعی است و جای نگرانی ندارد. علاوه بر آن ممکن است احساس درد در ناحیه گوش و مجرای گوش داشته باشد، ولی این علایم طی مدت چند روز برطرف می شوند.

هشدارهای مهم بعد از عمل تمپانوپلاستی
- فردی که تحت عمل تمپانوپلاستی قرار گرفته است، باید برای چند هفته، مراقبت های لازم بعد از عمل جراحی را در نظر بگیرد و به پزشک خود مراجعه کند.

- اگر پزشک او اجازه داد به حمام برود و برای حمام کردن، نکات ضروری و لازم را از پزشک سوال کند.

- به دلیل رفتن آب در گوش در طی حمام کردن، این گونه افراد باید قبل از حمام، پنبه ای را گرد کرده و آن را با وازلین چرب کنند و بر روی لاله گوش خود طوری قرار دهند که از ورود هر گونه آب و مواد دیگر به داخل گوش جلوگیری شود. در صورتی که آب وارد گوش فرد شود، به احتمال بسیار زیاد عفونت گوش ایجاد می شود.

- سعی کنید حتما ناحیه عمل شده را تمیز نگه دارید.

- از ورزش هایی مانند شنا که با آب در تماس هستید، باید خودداری کنید.
به یاد داشته باشید که کم شنوایی ناشی از آسیب به پرده گوش، حدود 2 تا 3 ماه پس از عمل جراحی تمپانوپلاستی برطرف می شود. پس در طول این مدت، نگران شنوایی خود نباشید

عوارض عمل تمپانوپلاستی
عمل تمپانوپلاستی مانند هر عمل جراحی دیگر، یک سری عوارض احتمالی به همراه دارد. در ابتدا باید تمام عوارض احتمالی آن را از پزشک متخصص خود سوال کنید.

عوارض احتمالی آن عبارتند از :
- ممکن است سوراخ پرده گوش دوباره برگردد. یکی از عوارض این عمل، پیوند نخوردن بافت است و ممکن است پرده گوش التیام نیابد. این مورد در افرادی دیده می شود که سابقه جوش نخوردن زخم را دارند.

- بروز عفونت

- آسیب های عصبی

- کم شنوایی یا از دست دادن شنوایی

- وزوز گوش: وزوز گوش به دلیل پارگی پرده گوش می باشد

- سوراخ شدن پرده گوش

- تنگ شدگی کانال گوش

- آسیب گوش میانی

- ایجاد چسبندگی در گوش میانی

- فیستول پری لنف

- آسیب عصب صورت

- عفونت گوش میانی

- بروز کلستاتوم

نتایج مورد انتظار
در بیش از 90 درصد موارد، این عمل با موفقیت انجام می گیرد و علایمی مانند عفونت و درد تسکین پیدا می کنند و شنوایی فرد بر می گردد. ولی احتمال کم شنوایی جزئی در آن وجود دارد.

نحوه تشخیص پزشک برای انجام عمل تمپاتوپلاستی در فرد
پزشک متخصص با تجویز یک سری آزمایشات به این نتیجه می رسد که این عمل باید در فرد انجام گیرد یا نه.

آزمایشاتی مانند تست شنوایی که توسط شنوایی شناسان انجام می گیرد.

بررسی های لازم برای وجود و یا عدم وجود سوراخ در پرده گوش توسط پزشک متخصص گوش و حلق و بینی انجام می گیرد.

اگر فرد هر گونه سابقه ای از سرگیجه دارد ثبت می شود.

آزمایش خون و ادرار برای تعیین سلامت نسبی فرد جهت بیهوشی کامل یا بی حسی موضعی در طی عمل جراحی انجام می گیرد.

نکاتی که بعد از عمل جراحی تمپانوپلاستی باید در نظر داشت
- از دمیدن هوا در بینی خودداری کنید.

- هر گونه مسافرت هوایی با هواپیما را به بعد از زمان بهبودی کامل موکول کنید. فشار ناشی از اختلاف فشار هوا، سبب بدتر شدن علایم ناشی از عمل می شود (باروتروما).

- از بلند کردن اجسام سنگین خودداری کنید، زیرا فشار ناشی از آن ممکن است به گوش فشار بیاورد.

منبع:tebyan.net